Twintig jaar lang reed Carl Bliek met zijn SRV wagen door Heinkenszand en enkele omliggende dorpen. Het was een zwaar bestaan met wel 90 uur per week werken. In 2005 verkocht Carl zijn wagen en zocht hij een ‘gewone’ baan. Tegenwoordig is hij meewerkend voorman bij de gemeente Borsele.

TEKST: Mariska den Hartog

“Zo, wat stond die auto eigenlijk vol he?” Carl Bliek bekijkt de foto’s van zijn oude SRV wagen die hij speciaal voor het interview heeft opgezocht. “Hij mocht tien ton wegen, maar dat liep vaak al snel tegen de elf ton, denk ik. Er zaten overal vakjes en bakjes in. Die ruimte werd allemaal volgestouwd.” Met een beetje weemoed, maar vooral met plezier kijken Carl en zijn vrouw Marja terug op de jaren dat ze de SRV wagen runden.

Een tweede thuis

Veel thuis was Carl dus niet. Marja: “Mijn moeder zegt wel eens: ‘Ik heb Carl pas leren kennen toen jullie met de SRV wagen stopten’. Hij was altijd onderweg, kon niet bij verjaardagen zijn. Eten deden we nooit samen.” Carl vult aan: “Dat ging tussendoor. Marja maakte tussen de middag warm eten voor me in een warmhoudpot.” De wagen was praktisch een tweede huis voor Carl. Het was hard werken, maar er zijn ook veel leuke herinneringen. “De kinderen gingen gezellig mee toen ze nog niet naar school hoefden. En met de avondvierdaagse kwam mijn dochter onderweg een zak snoep halen om uit te delen aan vriendinnen.” Naast de foto’s komt hij ook oude rekeningen tegen. “In 2001 kostte een pakje shag 7 gulden 95, dat is nu al 13 euro 80, ongelofelijk he?”

Meer tijd voor de kinderen

In 2005 verkocht Carl de SRV wagen. Dat was wennen, voor alle partijen. “Onze klanten waren vooral ouderen en de mensen die voor het gemak gingen,” vertelt hij. Je kende zo veel mensen. En je wist alles van hen, de leuke, maar ook de minder leuke dingen. Toen we stopten, merkten we dat het voor velen toch pijnlijk was. Maar voor mezelf ben ik op het juiste moment gestopt. En het was fijn dat we er meer voor de kinderen konden zijn.” Al vielen ze volgens Marja toch ook even in een gat. “Als je jarenlang 90 uur per week werkt en dan naar ‘maar’ 40 per week gaat, dan is dat wennen.” Carl was het eerste jaar chronisch moe. “En het voelde een beetje alsof ik vakantie had,” zegt hij lachend.

Herinneringen ophalen

Sinds hij stopte, heeft Carl van alles gedaan. In de bouw en in het groen gewerkt, kabels getrokken, maaiwerk gedaan. Van oorsprong was hij hovenier en na een opfriscursus kwam hij in vaste dienst bij de gemeente Vlissingen.  Nu is hij meewerkend voorman bij de gemeente Borsele. “Ik doe alles wat met groen te maken heeft. Ik stuur mensen aan, maar ben meer een werker dan een baas hoor. Het belangrijkste is om zo efficiënt mogelijk te werken.” Marja werkte na de verkoop van het bedrijf 13 jaar bij de Formido. Nu rijdt ze sinds vorig jaar juli taxi voor stichting KIO. “Het is fijn dat het dicht bij huis is. Ik doe dat vier uur per dag, vier dagen in de week en het is het allerleukste dat ik ooit gedaan heb!” Ze zijn al zo lang  geleden gestopt met de SRV wagen dat het niet dagelijks meer ter sprake komt. Carl: “Afgelopen zomer hebben we in Friesland gelogeerd in een omgebouwde SRV wagen. Toen hebben we heel veel herinneringen opgehaald. Dat was ontzettend leuk, we kijken zeker met veel plezier op die tijd terug.”